Adverteren op rsiforum (gemiddeld 130 unieke bezoekers per dag):

flipper · Geplaatst: Zo Feb 12, 2006 12:34 pm Onderwerp: Nieuw hier

Hallo allemaal,

Toch vreemd dat ik er nu pas aan denk om 'lotgenoten' op te zoeken. Want ik ben natuurlijk niet de enige. Ik ben nu 24 jaar en sinds vorig jaar oktober kan ik bijna niks meer met mijn rechterarm. Ik ben net afgelopen zomer afgestudeerd in vormgeving en communicatie, maar nu zit ik dus al bijna 4 maanden in de ziektewet. Eigenlijk begon het in het begin van mijn studie al, en ik hoorde wel eens over RSI maar dacht altijd dat dat allemaal wel mee zou vallen. Zelfs toen ik meer last kreeg tijdens mijn eerste stage dacht ik dat het wel normaal was, ik zag tenslotte erg veel achter de computer. Daarna is het wel weer wat beter gegaan. Tot mijn afstudeerstage, wat sowieso al geen succes was! Had elke dag pijn in mijn schouders en in mijn rechterpols, maar echte alarmbellen gingen vreemd genoeg nog steeds niet bij me rinkelen. Tijdens mijn afstuderen heb ik er wel veel rekening mee gehouden, veel gewandeld tussen het vele computeren door en oefeningen. En toen was alle afstudeerstress voorbij en had ik lekker vakantie. Daarna ging ik aan het werk, 32 uur per week. Al vrij snel had ik veel pijn aan mijn rechterarm en mijn beide schouders. Ik heb het aangekaart, en kreeg 1 x per week shiatsu stoelmassage. Maar op een gegeven moment kon ik na een dag werken niet meer met mijn arm mijn vork vasthouden om te eten. Ziek melden vond ik erg moeilijk, maar uiteindelijk heb ik het toch gedaan. Veel te laat achteraf, want het is allemaal volledig geescaleerd. En toch dacht ik dat het wel redelijk snel voorbij zou zijn, maar dat valt dus vies tegen. Kreeg in het begin 2 x per week fysiotherapie, maar ik werd daar alleen maar beroerder van (veel hoofdpijn). Ik ben nu bij een osteopaat en het gaat heeeeeel langzaam ietsje beter. Toch type ik dit bericht met pijn.
Ik hoop dat de toon van mijn verhaal niet te down is, maar zit wel even in een dipje. Mensen begrijpen het niet, hoe leg je uit hoe het is? De computer was mijn werk en mijn hobby. Ik verveel me nu dood. Ik kan niet mijn werk uitoefenen waar ik voor geleerd heb, misschien wel nooit meer. Alles doet pijn, zitten, staan en lopen. Mijn schouders zitten vast, en dankzij de osteopatie wordt mijn houding steeds beter, maar ook het daar aan wennen van mijn spieren doet pijn. Koken doet pijn. En die pijn is zo vermoeiend. Zo vaak krijg ik te horen waarom ik dan geen ander baantje zoek, maar het is niet alleen die ene rechterarm.
Ik hoop dat het uiteindelijk allemaal toch goed gaat komen, mijn osteopaat is er van overtuigd dat het helemaal over moet gaan. Maar een baan van 40 uur per week achter de computer zal nooit meer kunnen, ben dus nu aan het orienteren voor omscholing. Ik kan niet goed bedenken wat ik wil...
Het is fijn hier mijn verhaal kwijt te kunnen, ik zou graag in contact komen met lotgenoten. Mijn e-mail is jeetjezeg@hotmail.com. Ben niet veel op msn, beperk mijn computeractiviteiten tot af en toe even heel kort.

In ieder geval sterkte allemaal!

Heleen

admin · Site Admin Geregistreerd op: 29-10-2003 Berichten: 157

Hoi flipper !

Welkom op dit forum.

Je verhaal klinkt me erg bekend in de oren. De computer is ook mijn hobby en was (en is weer) mijn werk.

Mijn verhaal staat er ook ergens tussen bij even voorstellen dus daar kan je kijken wat ik eerder heb gedaan.

Ik ben nu zelfstandig ondernemer en werk vanuit huis maar het gaat met ups en downs. Ik kan mijn eigen tijden indelen maar ik heb veel pijn en reuma achtige klachten zoals wakker worden met pijn en s'ochtends onwijs stijf zijn.

Het is zo vervelend want iedereen onderschat rsi, waardoor ik er eigenlijk niet meer over wil beginnen met mensen die er niets vanaf weten.

Hoe gaat het met je arm? zeggen ze dan. Dan moet ik weer uitleggen dat het inmiddels door m'n hele zenuwstelsel aanwezig is en voornamelijk in hmn nek, schouders en ruggegraat.

Dit klinkt zo dramatisch dat iedereen waarschijnlijk gelijk denkt dat ik een aansteller ben.

Ik heb hetzelfde moeten doormaken als jij en heb me moeten herorienteren op de arbeidsmarkt (eerder ontwikkelaar/ webdesigner).

Ik heb daardoor 4 jaar in een computerwinkel als verkoper en assistent manager gewerkt (wellicht een tip? misschien in een apple store ofzo ?).

Dit werk was wel grappig maar daar kom je niet veel vooruit.

Toch is het beter dan niets en ik heb er veel praktische computerkennis opgedaan.

Het vervelende is dat die rsi nu niet zomaar weer weggaat als je een andere baan neemt.

Ik wens je heel erg veel sterkte met je "strijd" tegen de rsi.

Groetjes, DJ
_________________
Geloof dat het leven waard is geleefd te worden en je geloof zal de feitelijkheid ervan stimuleren.

William James

admin · Site Admin Geregistreerd op: 29-10-2003 Berichten: 157

erg herkenbaar,

overcommitment, leuk woord en slaat de spijker op de kop

ik ben altijd al een "overcommitor" geweest met sport en werk.

mmm, weer even reflecteren Smile

_________________
Geloof dat het leven waard is geleefd te worden en je geloof zal de feitelijkheid ervan stimuleren.

William James

flipper · Geplaatst: Ma Feb 13, 2006 4:19 pm Onderwerp:

Bedankt voor jullie leuke reacties! En Vincent, ja je slaat inderdaad echt de spijker op de kop... Dit is echt erg treffend!
Je hebt gelijk dat RSI niet alleen lichamelijk behandeld hoeft te worden, ik sta nu op een punt dat ik daar ook erg mee bezig ben.
Bedankt dat je me iets om over na te denken hebt gegeven!

Binnenkort ga ik op mijn oude school tijdens een stage-terugkomdag mijn RSI verhaal vertellen. Ik ben daarvoor gevraagd en erg blij dat ik dat mag doen! Hopelijk kan mijn waarschuwing een aantal gevallen voorkomen...

Mijn hele studie was geloof ik Ã©Ã©n grote overcommitment...

deejay · Geplaatst: Di Feb 14, 2006 3:20 pm Onderwerp:

mmm, dit las ik op:

http://www.burnin.nl/?id=vol_whp_wer

Personen die hoog scoren op â€˜overcommitmentâ€™ zijn zeer gericht op prestaties en complimenten en hebben moeite met het loslaten van hun werk.

Hoge imbalance en hoge overcommitment zijn onafhankelijk geassocieerd met een verhoogd risico op het lijden aan en sterfte door hart- en vaatziekten, maar het grootste risico wordt gevonden als beide (de interactie component) aanwezig zijn.

Dit suggereert dat imbalance en overcommitment een synergistisch schadelijk effect hebben op het cardiovasculaire systeem.

Volgens mij zijn inderdaad beide componenten bij mij aanwezig.

Volgens deze theorie is logisch dat ik klachten aan mijn bewegingsapparaat heb ontwikkeld.

mmm, weer even reflecteren ....

DJ Rolling Eyes

Stimpy · Geplaatst: Vr Feb 17, 2006 1:51 pm Onderwerp:

Hoi flipper, en welkom van nog een overdrijver (zoals mijn huisarts mij noemt Wink

).

Pipi · Geplaatst: Di Feb 21, 2006 3:59 pm Onderwerp: Welkom!

Hoi Heleen alias Flipper,

Ook van mij welkom!!!
Hier nog iemand die erg perfectionistisch is en overcommitment kent. Al heb ik de rekbaarheid van mijn spieren nog niet na laten meten Laughing

Jouw verhaal komt ook mij bekend voor... doorgaan, doorgaan en nog eens doorgaan tot je lichaam echt niet meer wil. Pas dan deze schreeuwende waarschuwing serieus nemen....
Ik denk dat jij nu in het stadium zit waar ik een aantal jaren geleden ook zat. Ik weet niet precies wat voor een beroep je met jouw studie zou willen gaan doen, maar zo te lezen is het sowieso een administratieve functie. Natuurlijk weet ik ook niet wat jou verdere ideeen zijn en ik denk dat je jezelf nog te jong vind om parttime te gaan werken.
Zelf was ik ook aan het kijken naar omscholing, maar nu heb ik een parttime baan (wel administratief) en dat is voor mij heel goed vol te houden. Ik besef dat RSI altijd op de loer blijft liggen en ik er dus altijd rekening mee moet houden dat het zomaar toe kan slaan in een drukke periode. Inmiddels ben ik nog steeds perfectionistisch of hoe je het ook noemen wilt, wat ik doe wil ik goed en grondig doe. Ook verzet ik zoveel mogelijk werk, maar niet ten koste van alles. Als het vandaag echt niet lukt, dan komt het morgen als eerste weer!
Het vergt wat aanpassingsvermogen, het is meer een bewustwordingsproces.. het bewustworden van je lichaam en de signalen die je vanuit je lichaam krijgt en leren wat je ermee kan doen. Het accepteren dat je een probleem hebt. Je moet leren je eigen grenzen te kennen en RSI in te passen in je leven (of je nu wilt of niet het is er toch).

Ik begrijp dat je nu in de ziektewet zit, heb je je baan nog wel? Probeer de tijd die je nu hebt te gebruiken om je leven weer op de rails te zetten. Dus niet alleen met veel therapie weer krachten op te bouwen, maar ook regelmatig te ontspannen en proberen je denkwijze aan te passen.... JIJ en dus JOUW GEZONDHEID zijn uiteindelijk het belangrijkste in JOUW leven en niet je baan of je baas.
Toen ik in de ziektewet zat probeerde ik regelmatig te gaan zwemmen, probeerde ik te ontspannen dmv autogene training, probeerde ik stukje bij beetje mijn huishouden zelf bij te houden en volgde fysio (www.basictouch.com) waarvoor ik veel huiswerk had.

Ik heb een thuisstudie assistent drogist gedaan en deze ook helemaal gevolgd, maar geen examen gedaan. Wel heb ik een certificaat van deelname en kan ik nog examen doen wanneer ik wil. Ik heb geen examen gedaan omdat ik de stof nog niet voldoende beheerste en inmiddels toch weer een andere baan gevonden had. Nu werk ik parttime weer in een adminstratieve baan en dat bevalt prima. Ik heb absoluut geen klachten, mits ik mijn computergebruik thuis niet overdrijf (zoals nu Wink

). Als ik voel dat mijn arm moe en zeurderig, zwaar wordt weet ik dat ik op moet passen. DAt is voor mij een waarschuwing en dan weet ik welke oefeningen ik moet doen.
Het heeft me veel tijd gekost om weer op het niveau te komen waar ik nu ben. Ik hoop dat het jou ook gaat lukken. Het is moeilijk om zoiets aan te pakken, maar tegelijk ook een uitdaging. Althans zo probeerde ik het steeds te zien! Ook ik had mijn ups en downs! Bedenk dat je ook bij downs je verhaal aan ons kwijt kan (ff uithuilen) en alle ups horen we ook graag!!! Ik kan gerust stellen dat ik vooral toen ik hier pas kwam ik veel heb gehad aan de steun van een aantal forumleden. Het geeft kracht om te lezen dat anderen met hun RSI overweg kunnen en het leefbaar hebben gemaakt. Hopelijk heb jij er ook iets aan.

Veel succes! Groetjes!
_________________
De dwaas doet wat hij niet laten kan; de wijze laat wat hij niet doen kan. ~ Oosterse wijsheid ~