Adverteren op rsiforum (gemiddeld 130 unieke bezoekers per dag):

Babs · Geplaatst: Wo Feb 16, 2005 9:22 am Onderwerp: welkom Merel

beste Merel,

zojuist las ik jouw verhaal en ik moet je bekennen dat de rillingen over mijn rug liepen, vooral het laatste stukje.
RSi komt als een dief in de nacht heb ik in mijn geval wel eens gedacht en het lijkt erop dat er ook bij jou sprake van is. Soms kun je je wanhopig voelen inderdaad en dan is het heerlijk dat dit forum er is om gevoelens en zaken te delen met mensen die in hetzelfde schuitje zitten en gelijke situaties herkennen.
Ik denk dat het op dit moment erg moeilijk voor je is omdat de "berg RSI" op je afkomt en er iets onbekends vwb de toekomst op de loer ligt.
Je schrijft dat je fysio hebt en ook al Caesertherapie hebt gedaan en daar geen baat bij hebt gehad. Misschien een goed idee om met je huisarts verwijzing naar een revalidatie-arts gespecialiseerd in RSI te bespreken Wink

Zelf heb ik dit achteraf bezien veel te laat gedaan maar er wel veel aan gehad.
Ik kan je gerust stellen voor wat betreft de grijpkracht van je handen, jaren geleden vielen ook mij dingen spontaan uit mijn handen, maar gelukkig komt dat nu nog maar af en toe voor en ik word binnenkort 53!
In mijn geval heb ik gemerkt dat toen mijn nek- en schoudergebied "beter" werden (combinatie van chiropractie, Alexander-Techniek, zwemmen en T'ai Chi) mijn armen en handen ook beter gingen functioneren.
Ik hoop van harte dat je op dit forum informatie en energie kunt putten uit alle berichten die er zijn gedropt maar vooral ook wat je nooit moet laten doen (je hand in gips laten zetten door een orthopaed bv.).
Alle sterkte toegewenst en huil maar gerust uit, letterlijk en figuurlijk want dat lucht zo lekker op!

groetjes, Maria
_________________
als je begrijpt wat ik bedoel.....

merel · Geplaatst: Wo Feb 16, 2005 10:03 am Onderwerp:

Pipi · Geplaatst: Wo Feb 16, 2005 10:52 am Onderwerp:

Hallo Merel,

Wat verschrikkelijk om te lezen, ook ik kreeg kippevel. Je bent zo jong en wilt zo graag... "te graag" blijkt achteraf. Ik kan me zo goed voorstellen dat je lekker doorgaat als je werk een succes blijkt. Zelf was ik ook blij van school af te zijn en te kunnen gaan werken. Helaas weet je dan nog niets van de RSI gevaren en waar je rekening mee moet houden. Je besteedt geen aandacht aan de paar vage pijntjes die je weleens voelt in je pols of hand en dan op een kwade dag wil het ineens helemaal niet meer en weet je niet meer hoe het verder moet. Brick wall

Ik begrijp hoe radeloos je je nu voelt: nog zo jong, veel werkervaring en ineens genekt door RSI.. je wilt wel maar je kan gewoon niet meer! Bedenk alsjeblieft dat je gezondheid op dit moment voor ALLES gaat!!! Blijf gewoon ziek zolang dat nodig is, ook als je contract afloopt en je zonder baan in de ZW komt. Ik heb dat zelf meegemaakt (okt-dec jl) zonder baan in de ZW. Zorg dat je meteen bij het UWV (als dit ook voor jou de uitkerende instantie is) aan de lijn hangt de dag nadat je contract is afgelopen, anders gaan ze daar moeilijk over doen. Meldt je ziek en laat je uitleggen wat je moet doen (je moet een verklaring invullen, gegevens opsturen en na een tijd een reintegratiebegeleider en daarna arts bezoeken). Je komt in een papierwinkel maar als je vragen hebt moet je eens bellen naar de helpdesk gezondheid en werk (zie www.bpv.nl), zij zijn onpartijdig en kunnen je helpen met vragen over ZW, WW, de status arbeidsgehandicapte enzovoorts. Ik heb ze meerdere malen gebeld en gemaild en er ZOVEEL aan gehad. Verder kan ik je alleen maar aanraden van alle vragen die je zowel aan hun stelt als rechtstreeks aan het UWV aantekeningen te maken met namen van degene die je gesproken hebt, dan houdt je een goed overzicht. Mijn schriftje ZW/WW is inmiddels al half vol Wink

Voel je niet schuldig dat je in de ZW komt, want je hebt er recht op... toen je werkte heb je hiervoor immers premie afgedragen. Zorg ervoor dat je niet in de WW komt in eerste instantie want dan heb je de sollicitatieplicht en je KUNT nu gewoon niet werken! Misschijn lijkt het nu allemaal erg ingewikkeld, maar laat je niet afschrikken!

Dit was het zakelijk deel van mijn boodschap... nu het persoonlijke. Tsja, ik sluit me helemaal bij mijn "RSI collega" (dan heb ik tenminste nog collega's... Wink

) Maria aan: je hart luchten op het forum helpt echt, we begrijpen elkaar omdat we allemaal een soortgelijk verhaal hebben. Ook ik heb ontzettend last van mijn vingers en pols gehad, de krampen en steken die ik voelde waren zo beangstigend, ik was bang dat het nooit meer over zou gaan. Je moet wel maatregelen nemen, maar dan gaat het op een gegeven moment echt weer beter. Alleen het kan lang, heel lang duren! De belangrijkste dingen met RSI zijn: geduld, HEEL VEEL geduld hebben, niet te snel beter willen worden (je belast jezelf te veel en valt weer terug) en accepteren dat je je hiermee moet leren leven! Het kan absoluut een stuk beter worden, maar ik vrees dat wie eenmaal serieuze RSI klachten heeft gehad ook in de toekomst hiervoor altijd gevoelig blijft. Soms moet je drastische beslissingen nemen (bijv. omscholing zoals ik probeer) maar eerst moet je zien dat het weer wat beter met je gaat. Ik volg sinds oktober fysiotherapie in A'dam bij www.basictouch.com en heb daar een heel goed gevoel bij. Het is niet alleen maar fysio gericht op mijn arm, maar op mijn totale houding en ook de balans tussen lichaam en geest (spanning, stress... je moet lekker in je vel zitten). Misschien lijkt het een beetje zweverig, maar dat valt reuze mee (en ik ben best een nuchter type), alleen het zit alleen in A'dam. Op dit moment gaat het met mij al weer een stuk beter. Ik zit nu niet meer in de ZW (men vond mij alweer "beter" genoeg om admin. werk te doen) maar in de WW. Je vroeg aan Maria wat zij nu doet, maar je kunt onze gegevens ook terug vinden bij "even voorstellen" (ergens okt/nov). Daar staat ieders verhaal vermeldt!

Verder kan ik je alleen maar zeggen dat je moet proberen niet bij de pakken neer te zitten, want uiteindelijk schiet je daar niets mee op. Probeer beweging te krijgen, wordt lid van de RSI patientenvereniging (op hun site staan ook tips) probeer te blijven geloven in je toekomst.... ook al is dit op dit moment zo moeilijk het wordt heus eens weer beter, en er het beste van te maken. Op een gegeven moment heb ik besloten me niet meer constant druk te maken over hoe het verder moet, maar meer bij de dag proberen te leven en uiteindelijk voel ik me daar een stuk beter bij! Smile

Voel je vooral nooit verplicht berichtjes te "moeten" plaatsen als je hierdoor weer klachten krijgt. Het is hier heel normaal als je een tijdje niets van je laat horen... dan heb je gewoon een paar slechte dagen. Ik zit nu ook al weer veel te lang achter de PC en alles doet me inmiddels zeer. Gelukkig zit ik in het stadium dat ik weet dat als ik nu mijn oefeningen ga doen ik me weer een stuk beter voel, maar dat heeft ook lang geduurd.

Heel veel sterkte en veel plezier op dit forum!

Groetjes,
Tanja
_________________
De dwaas doet wat hij niet laten kan; de wijze laat wat hij niet doen kan. ~ Oosterse wijsheid ~

Pipi · Head of Supervisors Geregistreerd op: 3-11-2004 Berichten: 570

Heej Mr. D,

Ik vind het fijn dat het goed gaat met jou, maar jouw opmerking "want op een uitkering teren is niks voor mij" schiet me toch even in het verkeerde keelgat Evil or Very Mad

Ik denk dat niemand van ons graag op een uitkering teert, daarvoor zijn wij allemaal te perfectionistisch en willen juist te graag wel werken in een leuke baan! Juist omdat we zo graag willen werken, gaan we allemaal te ver voor ons werk en helpen ons lichaam naar de knoppen!!! Dus "op een uitkering teren" is niets voor RSI-ers, maar soms kun je gewoon niet anders. Ik heb op dit moment een uitkering (al is het dan WW en geen ZW meer) en ik heb ook een hekel aan mensen die alleen maar geld trekken en niet serieus hun best doen weer aan de slag te komen. Ik denk dat het met RSI-ers juist tegengesteld is, voor mezelf tenminste wel.

Misschien bedoel je het niet zo kwaad, maar bedenk dat veel RSI-ers onbewust te ver zijn gegaan en nu echt niet meer verder kunnen.... een uitkering is dan tijdelijk juist een uitkomst! Je mag van geluk spreken dat jij als waaghals nog wel je werk goed uit kunt voeren en geen uitkering HOEFT te trekken.... Niemand doet dat immers voor zijn lol!

Ik zou willen zeggen: Merel en alle anderen, als je niet kunt werken voel je alsjeblieft niet schuldig tegenover wie dan ook en neem gewoon je ZW uitkering aan, je lichaam heeft tijd nodig om te herstellen... je gezondheid blijft het ALLERbelangrijkst Exclamation

_________________
De dwaas doet wat hij niet laten kan; de wijze laat wat hij niet doen kan. ~ Oosterse wijsheid ~

deejay · Geplaatst: Do Feb 17, 2005 4:45 pm Onderwerp: Hallo

Hoi Merel,

Welkom, ik zou hier heel uitgebreid op kunnen reageren maar ik doe het heel kort en krachtig; jouw verhaal spreekt iedereen aan hier, veel sterkte gewenst bij het leren kennen van je eigen grenzen.

Deze is voor Mr-d;

Ik herken je verhaal, ook ik kon programmeren en dacht soms "als ik maar de code op het scherm kon krijgen".

Echter ik wil je verzoeken om je reacties iets beter te formuleren.

Ik citeer Tanja;
"Voel je niet schuldig dat je in de ZW komt, want je hebt er recht op... toen je werkte heb je hiervoor immers premie afgedragen. "

Je laatste opmerking over de "andere discussie" hoort hier inderdaad niet thuis.

Mvg, DJ

Pipi · Geplaatst: Do Feb 17, 2005 6:51 pm Onderwerp: Oke, duidelijk!

oke, mr D... het is me duidelijk dat je het anders bedoelde... maar het klonk niet zo fijn, vandaar mijn reactie. Dan hebben we elkaar idd verkeerd begrepen.

"op een uitkering teren" heeft nogal een negatieve klank en betekenis, dus misschien een beetje ongelukkig geformuleerd, maar is me nu duidelijk dat je het niet zo bedoelde.

Ik kan je vertellen: het lijkt niet alleen een drama het is soms best een drama... het is best een papierwinkel en als het niet goed loopt is het helemaal erg... bovendien is het natuurlijk geen vetpot, maar goed je hoort mij niet klagen, want ik ben wel blij dat het bestaat en je niet helemaal op jezelf aangewezen bent wat dat betreft. Wat dat betreft ben ik toch wel blij met de regeling, al zou ik ook natuurlijk ook liever mijn eigen geld verdienen! Maar die tijd komt wel weer!

Het stukje over "codes" is waarschijnlijk echt iets voor jullie tweeen, DJ en mr D, ik voel me nu echt een digibeet Crying or Very sad

en denk juist heel veel in zinnen.... dat is vast wel te merken Wink

Groeten!
_________________
De dwaas doet wat hij niet laten kan; de wijze laat wat hij niet doen kan. ~ Oosterse wijsheid ~

truman · Forum Assistent Geregistreerd op: 29-9-2004 Berichten: 53

Hoi merel, ten eerste wil ik je veel sterkte toewensen.

Je verhaal spreekt me net als menig hier erg aan.
Ik ben 23, 21 toen ik echt last van mijn rsi kreeg. Kon niet veel.
En nog steeds draag ik het als een soort van last met me mee. Ik heb er heel veel verdriet om gehad, en soms nog steeds.

Vergeet niet dat er nog hoop is. Je zal het moeten accepteren, het gaat je veel moeite kosten en bovendien veel pijn. Maar je kan meer dan je waarschijnlijk denkt.

Hopelijk kom je hier vaker terug. Denk dat je er zeker iets aan hebt. Ik heb er zeker wat aan gehad. En probeer vaak dit forum in de gaten te houden. Het is fijn om tegen mensen te kunnen praten die weten wat je meemaakt. Onbegrip is nog erg groot.

Veel sterkte!

Groeten
Eric

merel · Geplaatst: Vr Feb 18, 2005 12:40 pm Onderwerp:

Yvon · Geplaatst: Za Feb 19, 2005 8:08 am Onderwerp:

Ik ben niet zo'n lang typer als de rest hier, maar.... Ik wens je veel plezier hier op ons forum en hoop dat je veel steun kan putten uit alle berichtjes

Vrolijke groet yvon
_________________
REMEMBER- THINK BEFORE YOU INK AND GET THE ORIGINAL FROM THE ABORIGINAL...

Jopie · Forum Assistent Geregistreerd op: 1-12-2003 Berichten: 85

Hoi Merel,
Welkom op het forum van spuitje elf, hihi. Heb zelf tijdens m'n studie RSI gekregen en kon niet meer schrijven. Wat ellendig is als je aantekeningen of tentamen moet maken. Maar met RSI kreeg ik wel tentamentijdverlenging (kwartier), zodat ik het iets rustiger aan kon doen en met behulp van een pols/handbrase kon ik toch schrijven zonder dat het erg pijn deed. Ook muizen ging beter. Misschien iets voor jou om de boel wat rust te geven? Deed hem soms 's nachts om waardoor de pols persÃ© recht moest liggen. Helpt ook bij het tot rust krijgen van je spieren.
Maar je hebt gelijk, hoor, er is veel om RSI te voorkomen, maar zodra het er om gaat wanneer je het al hebt, geeft men geen thuis.
Wat ziektewet betreft, je werkgever is verplicht om jou passend werk aan te bieden. Dat heb ik tenminste begrepen of jou aan een andere baan te helpen. Probeer daar eens wat meer info over te vinden, misschien kan je er wat mee.
Maar goed, ik hoop dat het een beetje gaat beteren als je rustig aan blijft doen. RSI is ook een kwestie van overbelasting en wanneer je je pols had verstuikt bv geef je hem ook rust.
Sterkte, meis, je komt er wel!
Jopie