Adverteren op rsiforum (gemiddeld 130 unieke bezoekers per dag):

Tom · Nieuweling Geregistreerd op: 12-1-2005 Berichten: 2

Ik ben nieuw hier dus ik zal me even voorstellen....

Ik ben op dit moment aan het afstuderen (HBO planologie, deventer). Op zich vind ik het een enorm leuke opdracht. Ik doe thuis een onderzoek voor een externe opdrachtgever. Normaal gesproken houdt dat in dat ik de hele dag achter de PC zit.

Ruim anderhalf jaar geleden ben ik getroffen door RSI. Op dat moment liep ik stage bij een advies & ingenieursbureau. Ik heb mijn stage moeten stoppen vanwege behoorlijke klachten.

Om de RSI onder controle te krijgen ben ik gestart met fysiotherapie. Dat mocht niet baten. Vervolgens ben ik naar het NIAK gegaan in Leusden. Daar wordt je behandeld door Ã¨n een fysiotherapeut Ã¨n mensendieck. Het heeft me geholpen in die zin dat ik de normale dingen in het leven weer (mits ik goed op mijzelf pas) prima kan doen.

Computerwerk wil ook wel weer een beetje (nog wel 'spanning in mijn schouder' 's avonds), maar het enthousiasme om achter de computer te werken is compleet verdwenen. Ik vond het altijd leuk om verslagen te schrijven en had plezier in mijn studie. Op dit moment zie ik de lol er niet meer van in. Elke keer weer opnieuw pauzeren, de (voor mijn gevoel) lage productiviteit, enz. Het afstudeerverslag en het afstuderen zie ik als enorme berg waar ik moeilijk overheen kan. Kleine dingen (als bijvoorbeeld het uittypen van een brief o.i.d.) heb ik geen moeite mee.

Afstuderen betekend â€˜bijna aan de bakâ€™. En ook enorm veel vragen en onzekerheden. Moet ik doorstuderen, kan ik een baan vinden met deze beperking. Moet ik Ã¼berhaupt nog wel in dit vakgebied door gaan. Wordt het nog beter of zal het als ik onder spanning sta bij een werkgever alleen maar erger worden. Vragen waar niemand een antwoord op weet en waar ik vooral zelf over na moet denken.

Als iemand mij vraagt hoe het gaat met de armen dan zeg ik altijd maar dat de goede kant op gaat en dat ik â€˜wanneer ik goed opletâ€™ het best wil. Van â€˜buitenâ€™ ben ik altijd enorm positief, maar eigelijk weet ik wel beter. Ik wordt gek van de onzekerheid en zou graag weer met plezier aan een opdracht werken.

Graag kom ik in contact met iemand (liefst van dezelfde leeftijd) die mijn situatie herkent en het leuk vind om daar een keer met mij over te praten. Gewoon op een positieve manier â€“ om eens wat ervaringen uit te wisselen.

Tom

Yvon · Geplaatst: Wo Jan 19, 2005 11:57 am Onderwerp:

Hoi Tom

Bij deze heet ik je welkom op ons forum, je zal zien dat je veel steun en hulp krijg van al onze leden.
Voor vragen of om even lekker te klagen is dit een goede uitlaatklep

Vrolijke groet Yvon
_________________
REMEMBER- THINK BEFORE YOU INK AND GET THE ORIGINAL FROM THE ABORIGINAL...

Pipi · Geplaatst: Wo Jan 19, 2005 1:50 pm Onderwerp:

Hallo Tom,

Ook namens mij: WELKOM! Very Happy

Hartstikke fijn dat je je bij ons hebt aangesloten. Je zult zien dat het erg fijn is om begrip te krijgen van mensen met ongeveer dezelfde problemen en veel dingen herkennen. Dat is vaak al een opluchting want voor de buitenwereld is RSI maar een vaag begrip.....

Grappig dat je in Deventer studeert, ik heb daar gewerkt en in die baan ontstond mijn RSI, nu al bijna 3 jaar geleden. Dat is minder grappig natuurlijk evenals jouw klachten. Ik herken de huidige situatie die je beschrijft: ik ook kan wel een beetje computeren, maar houd dit nog niet lang pijnloos vol en als ik buiten het computeren om niet veel doe en me strikt aan mijn oefeningen houd kan ik met mijn klachten leven... maar ja, gezond is het natuurlijk niet en zodra ik ergens mee bezig ben komt de pijn weer opzetten.... Het gaat bij mij ook de goede kant op, maar ja zolang het de goede kant op gaat maar toch nooit verder over gaat schiet het ook niet op. Ik kan me heel goed voorstellen dat het plezier van computeren je vergaan is, als je telkens bang bent dat je je grens overschrijdt. Ik denk dat we dat gevoel allemaal wel een beetje herkennen.

Tsja, de vraag wat je in de toekomst moet... dat is ZO ontzettend moeilijk. Je zult uiteindelijk toch zelf de beslissing moeten nemen. Zelf heb ik besloten me om te scholen (ook omdat ik daartoe mogelijkheden had via mijn oud-werkgever) maar mocht het ooit weer echt heeeeeel goed met me armpies gaan dan zou ik de switch terug zo weer maken. Alleen, ja ik denk dat ook als je "genezen" bent je altijd gevoelig blijft voor deze klachten. Uiteraard is een baan waarin je moet scoren met deadlines enzo funest! Beter is een afwisselende baan, waarin je zelf een beetje de werkzaamheden in kan delen.... maar goed de huidige maatschappij draait vooral om snel, sneller, snelst en scoren! Je loopt jezelf voorbij en voor je het weet heb je weer klachten... Crying or Very sad

Door dit forum kun je met ons allemaal in contact komen, en allemaal herkennen we altijd wel weer dingen van elkaar, al hebben we verschillende achtergronden. Er zijn ook een paar mensen die nog studeren/net afgestudeerd zijn of in hun stageperiode zitten. Waarschijnlijk zullen zij ook nog wel reageren op je berichtje. Misschien dat zij ook van jouw leeftijd zijn, al heb je jouw leeftijd niet vermeld.... Mijn studieverleden ligt al weer een tijdje achter me, ik ben nu 29 (jajajaja, ik moet er zelf ook nog aan wennen... ineens eind 20-ers... Confused

) en heb er al weer ruim 9 jaar arbeid opzitten, maar ben nu uitgeschakeld en in de WW. Op zich maakt leeftijd natuurlijk niet uit voor het uitwisselen van ideeen maar ik kan me voorstellen dat je evt meer contact wilt met iemand die ook nog aan het begin van zijn carriere staat. Onze achtergronden kun je uiteraard ook vinden onder het kopje "even voorstellen".

Succes en veel plezier op dit forum!
Groeten,
Tanja
_________________
De dwaas doet wat hij niet laten kan; de wijze laat wat hij niet doen kan. ~ Oosterse wijsheid ~

deejay · Forum Supervisor Geregistreerd op: 10-11-2003 Berichten: 369

Hallo Tom,

Het is echt moeilijk als je veel ideeen hebt en idealen om, als je lichaam niet wilt, je daarop aan te passen.

Het is voor ons allemaal zo. Het is wel weer herkenbaar als iemand het over "lage productiveit" heeft. Zo steek ik zelf ook in elkaar.

Bedenk dat het begrip "laag productief" relatief is. Stel je voor dat je een ongeluk zou krijgen waardoor je in een rolstoel zou komen. Dan is "laag productief" ineens "hoog productief" als je terugkijkt naar je periode voor het ongeluk, met rsi. Misschien dat het je iets helpt om er zo eens tegen aan te kijken.

Ik ben blij dat je besloten hebt je voor te stellen.

Mvg, DJ